blues, maar dan anders!

recensies & reacties


 

BlueSox in Muziekcafé Het Warm Onthaal, Den Bosch, 22 december 2019

Al meerdere keren stond BlueSox ons te verwennen met hun muziek en telkens weer is het een verademing om deze geweldige muzikanten bezig te zien en horen.

Doorgewinterde artiesten zijn het die werkelijk nieuw leven inblazen in traditionele bluessongs, ze op de BlueSox manier te interpreteren, onder te dompelen in een magische swampy toverdrank waardoor er nauwelijks meer gesproken kan worden van een cover, edoch zonder het origineel geweld aan te doen. Dat is al een kunst op zich.’Foefel ook eens wat eigen composities door de playlist, dan hebben we iets wat staat als een huis’ zullen de heren muzikanten wellicht eens gedacht hebben. Nou, aan die gedachte valt niet te tornen, zal ik maar zeggen.

De creativiteit die er aan de dag gelegd wordt om alle nummers voor iedereen aantrekkelijk te maken zorgt er voor dat een optreden van BlueSox altijd bruist van energie en originaliteit en daardoor nooit verveelt. Vaak spits je je oren om er achter te komen van ‘ow zo kan het ook’. Dat is ook wat deze muzikanten willen laten horen. Rasechte blues maar dan net even anders. Dat daarbij uitstapjes gedaan worden naar bv. Boogiewoogie, Funk en jazz maakt hun show des te aantrekkelijker.

Hip Shaking Harry is een pittig nummer waar een akkoorden sprongetje en een rustpunt in zit waarna er weer naar een stevig slot gespeeld wordt. In Bad Poker Hand zit bijzonder mooi simultaan mondharmonica en gitaarwerk. Cold Cold Feeling is een kippenvel bezorgende slowblues en wordt gevolgd door You Can’t Judge A Book By Its Cover waarin een meesterlijke drumsolo, waarna Radar Love even aangetikt wordt… dan weer terug naar de basis. Dat alles naadloos aan elkaar gesmeed en een genot om te beleven. Resultaat is dan ook een uitzinnig publiek dat de smaak goed te pakken heeft. In Hey Little Girl en Desperate Fly zit weer puntgaaf slide-gitaar werk. No Free Rides is een wat rustiger, schitterend bewerkt nummer en Boogie Twist spreekt voor zich. 

Het zijn zomaar wat nummers waaruit de diversiteit van BlueSox blijkt. Stemvaste, forse zang van Ruurd en Cor waarnaast Ruurd op virtuoze manier zijn mondharmonica’s bespeelt en Cor uitzonderlijk gaaf slag- en sologitaarwerk laat horen en een techniek heeft die ik nog niet vaak tegen gekomen ben. Hanz roert strak de trom en geeft een solo weg waaraan Ian Paige zowat een puntje kan zuigen. Peter staat kneitergaaf zijn staccato en stuwend baswerk te mixen met sublieme en subtiele basriedeltjes’.

Kortom BlueSox is een, door de tijd heen, aan elkaar gesmolten en verknocht kwartet met als missie de aloude blues op hun eigenwijze eigen wijze uit te dragen aan iedereen die het maar wil horen en daardoor absoluut uniek is in de Nederlandse Blues scene. In ons café was het dan ook weer eens een regelrecht feestje met deze ook nog eens bijzonder sympathieke artiesten.

Tekst: Arie de Wilde

Landhoeve De Buitenman, april 2019

Tom Romme, eigenaar van Landhoeve De Buitenman

Bedankt voor het geweldige optreden. We zullen zeker in de toekomst contact met jullie op nemen. Succes.

Bluesroute, jazzcafé Desafinado, april 2019

Betiana en Prosper van Desafinado 

Het was echt een ontzettend leuke avond. Fijn dat jullie daar onderdeel van waren! Nogmaals bedankt.

Peter Kempe, organisator Blusroutes Zeeland/Brabant

Vernam prima berichten over jullie optreden in Desafinado.

Shooters, Sint Michielsgestel, oktober 2017

Organisator Tonny van den Bosch op Facebook

Werkelijk een fantastische middag met BlueSox. Wat een muziek maken deze mannen zeg, top! Heerlijk druk bij de Shooters, zeker zo’n 60 personen. We gaan door.

Café 1614, Monnickendam, april 2017

Fotograaf Berend Houwer op Facebook


‘Het wordt dringen voor mijn Persoonlijke All Times Favorites Top Ten. Nu beukt Bluesox op de poort. Vorige keer waren ze al goed, maar deze keer heeeeeeeeeeeel goed. Weer met hun vaste drummer nu zo veel dynamischer! Geweldig!!’
Voor de liefhebbers en nieuwsgierigen; 20 mei a.s. treden ze op in Hotel Sonnevanck, Wijk aan Zee.

Hotel Sonnevanck, Wijk aan Zee, mei 2017

Berend Houwer op Facebook mei 2017


Opnieuw Bluesox. En opnieuw fraai. Deze keer in Hotel Sonnevanck, Wijk aan Zee.

Bezoeker na afloop:
‘Ik dacht dat ik het wel een beetje had gehad met blues. Nu ben ik weer helemaal om. Dat blues ook zo afwisselend kan zijn. Ieder nummer is weer een verrassing! Een verademing!

Jazz in Duketown, Keulse Kar, Den Bosch, juni 2017

Knarfappaz (Arie) op Facebook
JAZZ IN DUKETOWN 2017….KEULSE KAR…. GING WEER ALS EEN SPEER MANNEN!!
👍👍
Corrie van der Kroef op Facebook
Heel gaaf optreden van Bluesox in de Keulse Kar met Jazz in Duketow

Het Warm Onthaal, Den Bosch, september 2017

De swamp blues van BlueSox

Spotdenbosch.nl

De swamp blues van BlueSox, die werkt want de band weet het publiek telkens weer enthousiast te maken en vaak zelf op te zwepen. De korte nummers dragen daar ook zeker aan bij. Zondagmiddag 10 september trad de band aan in Muziekcafé het Warm Onthaal in de Sint Jacobstraat en opende op die manier zijn nieuwe seizoen.

Bewerkte traditionals

Tijdens de soundcheck sprak ik even met gitarist en zanger Cor Paridaans. Ik vroeg hem of op deze middag naast covers ook eigen nummers worden gespeeld. Het antwoord van Cor was ferm: “Je kunt die nummers eigenlijk geen covers meer noemen. Het zijn heel oude traditionals die wij bewerkt hebben. Het heeft geen zin om die nummers klakkeloos na te spelen. En we hebben ze al erg lang op ons repertoire staan.”

Die nummers heeft de band zich zo eigen gemaakt dat je in het geval van BlueSox inderdaad niet kan spreken van covers. De band speelt daarnaast ook eigen nummers.

Swampy nummers in drie sets

De soundcheck was klaar. Aan de bar en aan een paar tafels zaten de klanten af te wachten op de dingen die onvermijdelijk zouden komen: een energiek optreden van op elkaar ingespeelde musici. Het werd drukker in de kroeg en in gesprekken met sommige gasten, werd allengs duidelijk dat het Warm Onthaal het gat vult dat de sluiting van De Rode Pimpernel achterliet. “Vroeger ging ik vaak naar De Rode Pimpernel. Nu ga ik hier naar toe,” zei een nieuwkomer. “Volgens mij heb ik deze band daar ook zien optreden.”

De bandleden, Cor, Hans, Peter en Ruurd liepen naar het kleine, gelijkvloerse podium bij het raam. Hans ging zitten achter het drumstel, Peter pakte zijn basgitaar, Cor stemde zijn gitaar en Ruurd stond wat afzijdig aan de kant met zijn mondharmonica. En toen begon het.

Na de intro zong Cor het openingsnummer Down And Out en speelde Ruurd op de mondharmonica. Het was fabuleus, een heerlijk mengsel van rock, blues en swamp waarbij de harmonica een hoofdrol opeiste. De nummers waren lekker kort. Dat is hét handelsmerk van BlueSox. Korte nummers, stevig aangezet ritme en hup, op naar het volgend nummer en dat ging de hele show door.

Die show telde zo’n 26 nummers verdeeld over drie sets. De eerste set was korter dan de volgende twee. Ik had de band nog nooit horen spelen maar was meteen om. En vooral Ruurd van der Vegt met zijn harmonica maakte een onuitwisbare indruk op me.

Hip Shaking Harry

Uiteraard werd het nummer Hip Shaking Harry gespeeld. Een eigen nummer dat gaat over een zekere Harry die helemaal uit zijn dak ging tijdens een concert van BlueSox. Bij gebrek aan een leuke danspartner nam Harry genoegen met een barkruk. Walking The Dog – ooit gecovered door The Stones – volgde meteen daarop.

Een concert van BlueSox staat garant voor onbekommerd plezier. Dat las ik al op vele reviews op het web. Dat zag ik aan de gasten van het Warm Onthaal.

 

Muziekcafé Het Warm Onthaal, Den Bosch september 2017

Facebook pagina van Het Warm Onthaal

BlueSox in het Warm Onthaal
10 september 2017

Een goed begin is het halve werk! De heren startten hun seizoen op niet mis te verstane wijze. Swingend als altijd stortten zij hun muziek uit over het publiek. Met hun bijzonder bluesrepertoire, met schitterend mondharmonicawerk, gaaf gitaarspel, steady on ritmesectie en goede zang waren de mannen helemaal in hun element. Door de met humor en nodige zelfspot doorspekte aankondigingen van de diverse nummers kon het publiek weten waar het allemaal over ging. Tel daar nog eens twee gastmuzikanten bij op, die hun steentje bijdroegen en de middag/avond kon werkelijk niet meer stuk. BlueSox, blues maar dan anders!! Geweldig gedaan mannen!!!

Bluespodium Heyhoef Backstage, Tilburg, september 2016

Organisator John Maes op Facebook

Wij als vrijwilligers en de complete zaal hebben bijzonder genoten van jullie optreden. Meer dan perfect voor die avond en ons complete seizoen 2016-2017!! 

Voorprogramma bij Eric Steckel van 35 minuten door Bluesox. Ze lieten een zeer goed indruk achter op het voltallige publiek. Volwaardige Brabantse blues-act!! Heerlijk spel en mooie bluesharp door Ruurd van der Vegt. Cor Paridaans op leadgitaar en Peter op bas. De vaste drummer Hans Aarts (geblesseerd) werd vervangen door Johan van Lanen.

Aldus John Maes, van Bluespodium Heyhoef Back Stage in Tilburg, over het optreden op 17 september 2016 op Bluespodium Back Stage Heyhoef op Facebook

Recensie Walter Vanheuckelom van Concert Monkey over BlueSox op Backstage, september 2016

Tijdens de shuffle ‘I’m Sorry’ pakte Ruurd dadelijk knap uit op zijn blaasinstrument. Dat deed hij nog eens over in de uptempo rocker ‘Walking the Dog’, waar gitarist/zanger Cor Paridaans een sterke solo speelde op de Fender. Verder waren het mooie, tragere ‘Free Rider’ en de afsluiter ‘Bad Poker Hand’ nummers die de handen op elkaar kregen in Tilburg.